schintaler

Het succes van de schintaler vond zijn oorsprong in de jaren '95-'96. Na het terziele gaan van een andere formatie die onder een iets andere naam een aantal jaren bekendheid had verworven met authentieke oostenrijkse volksmuziek, werd de de huidige formatie geboren.

Onder de bezielende leiding van Martin Diederen werd begonnen met het zoeken naar muzikanten. Martin had op dat moment al een "Masterplan" klaarliggen waarin hij de toekomst voor de Schintaler had uitgestippeld. Samen met zijn broer John, de uit Schimmert afkomstige Willy Brouns, de getalenteerde accordeonist Leon van Wijk, drummer Eric Heijnen uit Hulsberg, trompettist Roger Diederen en saxofonist Patrick Zelissen uit Puth zochten ze naar een geschikte gitarist.

Onder valse voorwendsels lokten ze een gitarist uit Schimmert naar de bruiloft van bassist John, alwaar deze man onvoorbereid de vuurdoop kreeg voor een nietsvermoedend publiek. Met de smoes dat de gitarist ziek was, werd deze gitarist aan een uitgebreide test onderworpen. Nadat hij geschikt was bevonden was de taak aan Martin en Willy om Guido Frissen zover te krijgen dat hij bij de ban moest komen. Onder hevig protest van zijn vrouw, stopte Guido met zijn toenmalige rockband en ging met de Schintaler aan de slag.

Er werd door hem wel een voorwaarde gesteld, nl: limburgse teksten, en een andere muzikale koers. Dit was echter ook de opzet van chief Martin Diederen, die van de Schintaler een band wou maken met veel eigen limburgse nummers in een modernere, professionelere en vooral commercielere vorm. Bassist John Diederen bleek in de loop der jaren al heel wat nummers geschreven te hebben, hij werd echter lange tijd op dit vlak niet serieus genomen door zijn bandgenoten.

Maar toen de band in de gaten kreeg dat John als componist/tekstschrijver zijn gewicht in goud waard was, was het ijs gebroken en er werd een begin gemaakt met het instuderen van eigen nummers. "Mien Limburgs Landj" was het eerste eigen nummer waar de Schintaler zich op een vrijdagavond in '95 aan waagden. Op de zolder van "Ome Jo" Weusten werden de voorbereidingen getroffen voor de eerste CD.

Marlstone Recordings was de eerste maatschappij in Limburg die wel wat zag in deze groep enthousiaste muzikanten. Langzamerhand werd er naar aanleiding van een aantal live optredens al veel gekletst over deze nieuwe band en in de wandelgangen van het limburgse artiestencircuit en in de pers werd al snel gesproken over een "nieuwe aankomende klapper". Deze verwachtingen werden in '96 ruimschoots waargemaakt met de debuut-CD "Golvend Heuvelland".

Mede door de teksten van limburgs bekendste tekstschrijver Guus Smeets werd deze CD voor limburgse begrippen een "kaskraker". Een tegenvaller voor de band op dat moment was dat violist Andre Rieu zijn oog had laten vallen op trompettist Roger Diederen. Roger besloot als profmuzikant op deze fantastische aanbieding in te gaan, een beslissing die door de band volledig gerespecteerd en gesteund werd.

Als vervanger werd Richard Didden uit Vaals aangetrokken, deze had Roger al eens vervangen tijdens een tiendaagse concert-trip die de band maakte naar Benidorm. Richard had tijdens deze korte toer laten zien, dat hij een ras-artiest was in de breedste zin van het woord. Op de CD presentatie van "Golvend Heuvelland speelde Roger Diederen de eerste set voor de pauze, en Richard de tweede set na de pauze.

Onder luid applaus nam Roger afscheid van het publiek, niet wetende dat er met de band iets geweldigs ging gebeuren wat hij als bandlid niet meer zou meemaken, maar goed, Andre Rieu was tenslotte een wereld-act en dat was ook niet mis... De "Golvend Heuvelland Tour" bracht de band naar alle uithoeken van Limburg en overal puilden de zalen uit. De tweede CD "De Waeg door 't Hart en de daarop volgende "Sjtilte veur de Sjtorm" brachten de band succes na succes en de Schintaler groeiden uit tot een grote act die met gemak een grote feesttent of sporthal kon vullen.

Een live-cd kon niet uitblijven en op 29 augustus 1999 werd in de Hanenhof in Geleen de cd "Sjpringlaevend" opgenomen door "Doe Maar engineer" Peter Vincent. Sjpringlaevend was de laatste CD van de band met Leon van Wijk. Leon vertrok kort daarna ook naar Andre Rieu. Dit was een zware slag voor de band want de inbreng van Leon was met name op het muzikale vlak cruciaal.

Even werd gedacht dat dit het einde zou zijn. Martin zegt hierover: "het waren donkere dagen, ik was er echt van overtuigd dat als er een goeie vervanger was, dat ik hem moest kennen, maar ik kon niemand bedenken en het bracht ons allemaal tot wanhoop". Het was Ger Maessen van Muziekcentrum Hoensbroek die de band wees op een jongen uit Landgraaf. Hij toerde al jaren met grote acts door Duitsland maar wilde graag terug naar Limburg, en volgens Ger zou hij de Schintaler wel zien zitten.

Deze jongen was Frans Senden, en een aantal weken later waren de repetities met Frans al in volle gang. Ook werd besloten dat studio-pianist Hans "de lange" Stultjens uit Weert vast deel ging uitmaken van de band. Er werd na een juridisch gevecht van platenmaatschappij gewisseld, en de cd Vriegevochte was de eerste cd in de nieuwe bezetting. De band had vanaf toen zijn thuisbasis in de Telstar Studio's te Weert, alwaar de grote studio voor lange tijd werd gebruikt als repetitieruimte. "Vriegevochte" was de laatste CD met John Diederen als bassist. De band gooide hoge ogen met het nederlandstalige nummer "Bijna".

Het was Willem van Beusekom zelf, die de band uitnodigde mee te doen aan de voorrondes van het nationaal songfestival. Voor een achtkoppige jury moest Guido in de studio van "Studio Sport" moederziel alleen zonder band met 5 camera's op hem gericht het nummer voordragen. Er mochten 8 mensen uit de voorrondes naar Ahoy, de Schintaler waren negende... Het was weer Willem van Beusekom die de dag erna via de manager liet weten dat "ze nu al spijt hadden dat die Limburgers niet meedoen" maar het was helaas te laat. Een grote kans werd gemist.

Dit was echter wel de aanleiding voor de nederlandstalige CD "Los" waarvoor toen al de lijnen werden uitgezet, maar eerst lag er echter nog een limburgstalige CD die moest worden afgemaakt. Druimdanser in Utopia verscheen in 2001. Jo Janssen (Ummer d'r Neaver, One, ex-Johnny G and the Pharao's) hielp de band een poosje uit als bassist. Het was huisproducer/engineer Ron Lieberton (ex-Zinatra) die in de zomer van 2001 besloot de nieuwe bassist van de band te worden.

Tevens nam de band gitarist Otto Tuasuun uit Weert aan, om Guido tijdens het zingen te ontlasten. Het verschijnen van de Nederlandstalige cd "Los" werd in Limburg niet goed begrepen, maar was voor de band een weloverwogen stap. Het bracht de band twee Top-40 noteringen, een voor de door "top-producer" Erwin Musper in Hollywood gemixte single "Droomdanser" en later dat jaar voorde single "Acht punt Drie". Landelijke DJ's spraken lovende woorden voor deze "onbekende" Limburgse band, niet wetende dat de Schintaler in Limburg een top-act waren.

Tot een doorbraak kwam het echter niet, doordat de distributiemaatschappij op een cruciaal moment failliet ging en de cd's niet in de winkel lagen. Willy Brouns, Hans Stultjens en Eric Heijnen besloten om uiteenlopende redenen de band te verlaten, maar de Schintaler gingen vastberaden verder. Amsterdammer Peter Johansen werd de nieuwe drummer en de band besloot geen vervangers te zoeken voor Willy en Hans en er werd dus weer verder gegaan met 8 personen.

Een jaar lang werd er vervolgens gewerkt aan een nieuw limburgstalig album getiteld "Welkom in Limburg" dat begin 2004 verscheen. Het nieuwe limburgstalige album werd in Limburg met open armen ontvangen. In de zomer van 2004 zal de band in het hart van het Heuvelland, het Zuidlimburgse "Valkenburg" haar eerste full-lenght live DVD opnemen tijdens een groots open-air concert.